Oostenrijk

Een beperking stopt niet bij de grens, hij neemt geen vakantie, waar je ook gaat hij gaat altijd met je mee. Er zijn momenten dat ik bij mezelf denk, waarom, waarom verzin ik het dan om op vakantie te gaan? Weg uit de veilige omgeving, weg van de stevige structuur…
Maar dan besef je dat je dankbaar moet zijn met de soms kleine momenten.  Dierbare momenten dat je met elkaar geniet. De momenten dat je de wereld om je heen kan vergeten. De momenten dat je overvallen wordt door dankbaarheid.

Ik ben dankbaar dat wij als gezin de liefde voor de bergen van Oostenrijk delen. Dat wij na jaren opnieuw de stap hebben durven te nemen om naar dit prachtige land te gaan. De steun van de honden is hierin van onschatbare waarde. Hoe bijzonder en fijn dat de honden ook zichtbaar genieten van de dagelijkse lange bergwandelingen! En dan bedenk ik me, wat nou kleine geniet momenten; niets kleins aan! We hebben het gewoon gedaan, we zijn in Oostenrijk, we hebben elkaar, we hebben de honden en we maken  dagelijks intens mooie herinneringen,  meer kan je toch niet wensen?
 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s