Labradoodel in regenjas

Mijn meis geeft weinig tot niets om haar mobieltje heeft geen whatsapp, snapchat, ze zit ook niet op facebook, instagram of ander soort social media, Ik ben er blij mee, aangezien de echte wereld al regelmatig vrij onbegrijpbaar, te hard en ingewikkeld is ben ik blij dat ik de vertaling van social media taal voor haar niet hoef te maken. Regelmatig vind ik de vertaling zelf al moeilijk. Vaak verbaas ik me over de hardheid in de reacties, reacties op bijvoorbeeld een onschuldig simpele vraag in een fb bericht.

Gisteren zat ik te scrollen op facebook in een labradoodel groep. Een mevrouw stelde een vraag of iemand ook ervaring had met regenjasjes voor de labradoodel. Mevrouw legde uit dat ze voordat ze naar het werk gaat in de ochtend haar twee doodels uitlaat. De honden gaan daarna meteen mee in haar auto naar het werk. Op het werk hebben de honden een eigen plekje. Met de herfst in aantocht zag mevrouw op tegen de regenbuien.

Ik kan me dat zo voorstellen. Twee labradoodels drogen die een uurtje in de regen gelopen hebben is nou eenmaal niet binnen 10 minuutjes gedaan. Ik kan me helemaal voorstellen dat met een strakke ochtendplanning om tijdig op je werk te komen de tijd voor het drogen even ontbreekt.

Aangezien ik een echte fantasierijke beelddenker ben zie ik dus helemaal het verhaal voor me. Ik zie een kleine sportieve auto voor een poepiesjiek klein kledingwinkeltje stoppen. Mevrouw stap uit. In de auto heeft ze haar degelijke waterdichte wandelschoenen verruild voor keurige hakjes, snel haar make up bijgewerkt en in plaats van haar lange regenjas draagt ze nu een net colbert. Uit de keurige auto stappen ook twee kletsnatte honden. De honden lopen keurig mee naar binnen, maar dan…. Hoe fijn voor een natgeregende hond om zich eerst eens even heerlijk opnieuw te gaan uitschudden, dat uitschudden is binnen in de keurige kleine winkel zoveel lekkerder dan buiten uitschudden.  En al helemaal op de mooie iets hoogpolige rode vloerbedekking waar je na het schudden nog heerlijk op kan gaan droogrollen. Na het droogrollen barst de energie opnieuw los en rennen de honden de kleine kledingwinkel in het rond. Ze rennen onder de kledingrekken door en maken achter de toonbank een scherp bocht zodat ze niet in de etalage terecht komen. Want dat weten ze, de etalage is verboden terrein. Mevrouw rent op haar keurige hakken heen en weer om de op de grond gevallen kledingstukken snel te redden. Ondertussen probeert ze met een iets boze maar veel te lieve stem de honden tot rust te krijgen. Nadat de honden een paar rondjes als dolle stieren door de winkel hebben geraced heeft mevrouw weer de controle over de honden. De honden gaan in de mand en mevrouw pakt als laatste nog snel een witte blouse van de vloer. De blouse heeft een grote modder afdruk van de poten op de mouw, de eerste klant komt binnen en net op tijd frommeld mevrouw de vieze blouse onder de toonbank.

Oke ik weet, soms draaf ik door. Maar de reacties die  binnenkwamen op dat bericht, mijn mond viel open. Het kwam in het kort en even met nette woorden vertaald erop neer dat mevrouw; niet geschikt was voor honden, misschien zelfs wel de honden mishandelde, het haar volledig ontbrak aan kennis en de conclusie was toch wel dat het beter was om de honden weg te doen want hoe ongeschikt en gemeen kun je zijn als hondenbaas. Hoe ontaard ben je als je werkt en toch kiest voor honden. Zou er toch bijna de dierenbescherming op af sturen, wel samen met de politie want mevrouw zou best eens gevaarlijk kunnen zijn…

Maar niet alleen reacties kunnen voor mij vrij onbegrijpelijk zijn, ook kunnen in bepaalde posten dubbelzinnige teksten staan waarbij ik me afvraag waarom zeg je niet rechtstreeks tegen die persoon waarvoor dit duidelijk bedoeld is wat je dwars zit?  Of foto’s ook zoiets….onze oudste is meer dan stellig. Geen foto van hem te vinden op internet. Hoe vervelend als er toch een foto gemaakt wordt waar hij zichzelf herkend. Een persoonlijk berichtje wordt gestuurd door mijn zoon naar de plaatser. Als ik bij ons gebruikelijke telefoon-controleer-momentje de botte tekst zie staan waarmee hij het verzoek tot verwijderen van de foto gedaan heeft lijkt het alsof we beide een andere taal spreken. Ik snap duidelijk echt niets van de gebruikte afkortingen en neem de icoontjes te letterlijk. De reactie van de plaatser bevestigd dat ik idd weinig snap van de tekst. De foto is weg en er is niets aan de hand. Mijn oudste maakt zich dus ook niet druk om opmerkingen, dubbelzinnige teksten of reacties op berichten. Dat hoort erbij of je leest het gewoon niet zegt hij nuchter. Ik kan me vervolgens weer dubbel druk maken want eigenlijk moet je je daar toch wel druk om maken?

Ik probeer mijn hersenen aan te zwengelen om tot een zinnige conclusie te komen. De conclusie komt niet. Terwijl ik mijn thee drink scrol ik nog even naar de doodel regenjas vraag, het bericht is weg.

Ondertussen gaat het steeds harder regenen en 6 trouwe hondenogen kijken me lief aan…. Oke jongens genoeg met de computer, we gaan uit. We banjeren heerlijk in de nattigheid door het park. Doorweekt van de regen komen we weer thuis…. ik moet glimlachen …gelukkig heb ik geen poepiesjiekje kledingwinkel!

IMG-20180619-WA0000

Een gedachte over “Labradoodel in regenjas”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s